35 jaar geleden: Van Halen brengt het album Diver Down uit

35 jaar geleden: Van Halen brengt het album Diver Down uit

Na de commercieel en muzikaal succesvolle albums Van Halen (Runnin’ With The Devil), Van Halen II (Dance The Night Away), Women And Children First (Everybody Wants Some!!) en Fair Warning (So This Is Love?) was het moeilijk voor Van Halen om met een even zo goede, of nog betere, opvolger te komen. Diver Down, het vijfde studioalbum, verscheen in 1982 en ondanks het feit dat er geen hits op stonden, verbleef de plaat maar liefst 65 weken in de Amerikaanse charts.

Het album ging vier miljoen keer over de toonbank in Amerika. Toch is Diver Down is niet echt een populair Van Halen-album bij de fans en dat heeft waarschijnlijk te maken met het feit dat vijf van de twaalf songs op het album covers zijn.

Diver Down leverde maar liefst vijf singles op, waarvan er drie covers zijn, namelijk Dancing In The Street (Marvin Gaye, William Stevenson en Ivy Jo Hunter), Pretty Woman (Roy Orbison) en Where Have All The Good Times Gone, dat natuurlijk oorspronkelijk van The Kinks is.

Diver Down bevat verder de drie korte instrumentale nummers Cathedral (1:20), Intruder (1:39) en Little Guitar Intro (0:42) en daarin spelen vooral de vaak onnavolgbare gitaarriffs, hooks en solo’s van Eddie Van Halen de hoofdrol. Helaas halen deze zeer korte gitaarstukken niet het niveau van een song als Eruption van het debuutalbum.

Van Halens zwakste album, volgens een aantal critici en fans, bevat dus slechts vier originele composities en dat zijn Hang ‘Em High, Secrets, Little Guitars en The Full Bug; deze nummers zijn allemaal gecomponeerd door alle vier de bandleden, dus David Lee Roth, Michael Anthony en de Van Halen broers Alex en Eddie. The Full Bug is waarschijnlijk nog wel de beste eigen compositie op Diver Down en dat nummer werd ook nog wel regelmatig live gespeeld, dit in tegenstelling tot de andere tracks, die niet of nauwelijks op de setlist terecht kwamen.

Diver Down is zeker geen slecht rockalbum, maar voor Van Halen-begrippen is het toch wel een beetje mager en ontbreekt de passie en het enthousiasme, dat trouwens op de opvolger 1984 wel weer aanwezig was. Denk maar aan fantastische nummers als Jump, Panama en Hot For Teacher.

U kunt meer van het nieuws op de bron lezen