Archive

Lianne La Havas in februari en maart naar Nederland

De Britse zangeres Lianne La Havas treedt deze maand maar liefst vier keer op in Nederland, maar kondigt daarnaast nog eens twee concerten aan voor volgend jaar. Op 29 februari (schrikkeldag) staat ze in het Concertgebouw in Amsterdam, en op 19 maart zal ze optreden in 013 in Tilburg. Met haar debuutalbum ‘Is Your Love Big Enough?’ maakte Lianne La Havas veel indruk en zette ze zichzelf vrijwel gelijk op de kaart. Het album bevatte voornamelijk een reeks mooie maar sobere nummers waarin La Havas haar liefdesverdriet heeft kunnen verwerken.

Lianne La Havas bracht afgelopen zomer haar tweede album ‘Blood‘ uit. ‘Blood‘ kwam vanuit het niets op de eerste plaats binnen in de Nederlandse Album Top 100. Ze trad afgelopen zomer ook op tijdens het North Sea Jazz Festival en Lowlands. Deze maand staat ze in De Oosterpoort in Groningen, op 26 november in Paard Van Troje in Den Haag, 27 november in TivoliVredenburg in Utrecht en op 30 november in Paradiso Amsterdam.

Liefdesverdriet is doorgaans een enorm dankbare bron voor songwriters, maar Lianne La Havas laat met haar tweede album horen dat ze het thema achter zich heeft gelaten en juist verder is gegaan. Het levert een toegankelijk, fris en prettig veelzijdig tweede album op waarmee haar een herhaling van het vorige succes is gegund.

U kunt meer van het nieuws op de bron lezen

Read More

The Evolutionist bewijst een band te zijn om in de gaten te houden op “Locked In Time”

The Evolutionist bewijst een band te zijn om in de gaten te houden op “Locked In Time”

The Evolutionist ging voorheen door het leven als Evolve, maar heeft begin 2018 zijn naam veranderd. Er is een gebrek aan harde Nederlandse bands en daar brengt deze groep uit Alkmaar verandering in. In januari 2017 kwam er nog een plaat genaamd “Tree of Life” uit en nu is de band terug met een EP. “Locked In Time” is het eerste schijfje waar drummer Dylan Thoma op te horen is.

Locked In Time” opent met “Eye of the Hurricane“. Dit is een heerlijke metalcoretrack die doet denken aan Breakdown of Sanity. Dat is meteen veelbelovend, want een nieuwe Breakdown of Sanity kunnen we wel gebruiken sinds die band op 29 december 2017 zijn laatste show ooit speelde. Na een orkestraal intro is het meteen knallen geblazen. De harmonieuze gitaar in de achtergrond geeft deze track de body die het nodig heeft.

In “Gallows Bird” horen we dat de bandleden goed om kunnen gaan met hun instrumenten. Snelle gitaarloopjes zorgen er in combinatie met de andere instrumenten voor dat alles erg dynamisch klinkt. Er is duidelijk te merken dat de groep fan is van Erra. Zo hebben clean vocals ook een groot aandeel aan deze track. De plaat sluit af met “The Empty Creation“. Een dramatische track die vergeleken kan worden met het eerder benoemde “Judgement Day“. Wederom is de melodie in de achtergrond geweldig en een nummer zoals dit is de perfecte manier om de plaat af te sluiten.

The Evolutionist is een band om in de gaten te houden. “Lost In Time” voegt misschien niet per se iets nieuws toe aan de scene, maar is desalniettemin fijn luistermateriaal. De plaat klinkt zeer indrukwekkend, zeker als je bedenkt dat de EP op eigen houtje is uitgebracht. Het is tijd voor deze band om een compleet album uit te brengen met meer dan zes nummers, zoals op deze EP en het eerder uitgebrachte “Tree Of Life“. De groep is een aanrader voor fans van Breakdown of SanityErra en Northlane.

Beoordeling: 8,5/10
Releasedatum: 13 februari 2018
Label: Eigen beheer

Deel dit bericht met je vrienden op WhatsApp:

U kunt meer van het nieuws op de bron lezen

Read More

Rondé als voorprogramma van Hozier in Carré

Rondé zal het voorprogramma verzorgen van het uitverkochte concert van Hozier in Carré in Amsterdam, zo maakte de singer-songwriter zojuist bekend op zijn Facebookpagina. Rondé brak eind vorig jaar door met de hit ‘Run’ en won dit voorjaar de 3FM Serious Talent Award. Daarna scoorden ze een tweede Megahit met ‘We Are One’.

Van Hozier verscheen afgelopen vrijdag een Special Edition van zijn succesvolle debuutalbum, dat naast het originele album een viertal bonustracks en negen live nummers bevat. Op het album staan naast zijn eerste hit ‘Take Me To Churc h’, die wereldwijd diepe indruk maakte en hem vele prijzen opleverde, ook hits als ‘From Eden’ en ‘Someone New’, evenals de nieuwe single ‘Jackie and Wilson’.

Het concert in Carré vindt plaats op vrijdag 27 november aanstaande. Daarnaast treedt Hozier op dinsdag 26 januari op in de HMH in Amsterdam. Rondé treedt in januari op tijdens Noorderslag in Groningen.

U kunt meer van het nieuws op de bron lezen

Read More

Senses Fail mixt energie en gevoelens op “If There Is Light, It Will Find You”

Senses Fail mixt energie en gevoelens op “If There Is Light, It Will Find You”

Senses Fail is een fenomeen in de alternatieve scene: zijn mix van posthardcore, emo en punk resulteert in explosieve liveshows en zes goed ontvangen studioalbums. Nu is het tijd voor een zevende plaat: “If There Is Light, It Will Find You“.

Het is met de eerste track, genaamd “Double Cross“, al duidelijk dat Senses Fail zich meer dan op andere albums is gaan focussen op een punksound. Deze zou bijna poppunk genoemd kunnen noemen. Powerchords begeleiden de energieke vocals van Buddy Nielsen in het refrein. Toch blijft er een randje aan de muziek van deze band zitten: “Elevator to the Gallows” is een emo-meezinger á la oldschool Mayday Parade en My Chemical Romance, maar neemt een onverwachtse draai wanneer harde gitaren en Nielsen’s screams in de bridge verschijnen. Het is duidelijk dat deze band geen moeite heeft catchy en luid te mixen zonder dat het vreemd klinkt. Daarom is het jammer dat de ruigere vocalen niet veel terugkomen op de rest van de plaat.

Iets waar Senses Fail om bekendstaat, is dat hij niet bang is gevoelige onderwerpen te bespreken. Waar de band op vorige albums vaak over politiek of de maatschappij sprak, gaat het in dit album veel over het persoonlijke leven van Nielsen. Dat is niet vreemd, want dit is het eerste album waarop hij alle teksten zelf heeft geschreven. Zo is dit op “First Breath, Last Breath” te horen: een nummer over verlies. “How the hell am I supposed to raise that daughter on my own?” zingt Nielsen. Ook “You Get So Alone At Times It Just Makes Sense” is een goed voorbeeld van een persoonlijke insteek: “I used to wanna kill myself, I used to wanna die, I used to drink myself to sleep at night.” Senses Fail windt geen doekjes om zijn boodschappen, maar weet ondanks de duistere thema’s een positieve draai te geven aan zijn muziek. Dit doet de band door middel van snelle instrumentatie en een goede afwisseling met meer optimistische thema’s.

Vrijwel al deze nummers hebben een anthem-sfeer met melodieën die gegarandeerd in je hoofd vast blijven zitten. Op een gegeven moment begint dit enigszins te vervelen, waardoor het langzamere “Shaking Hands” een welkome afwisseling is. Dit is geen akoestische track, maar een gevoelige track met een rustiger, deinend couplet. Na het explosieve “Stay What You Are” is het tijd voor de titelsong en eveneens het laatste nummer, “If There Is Light, It Will Find You“. Dit is een meeslepende track over vaderschap van ruim zes minuten lang. De track bouwt op van rustig naar een groots einde met enorme riffs en emotionele, raspende vocalen van Nielsen. Een prachtige manier om deze plaat te eindigen.

If There Is Light, It Will Find You” is iets meer de popkant uitgegaan dan Senses Fail dit op oudere albums deed, maar weet nog steeds zijn boodschappen goed over te brengen. Weliswaar had er iets meer variatie in de nummers mogen zitten om het geheel interessanter te maken, maar de tracks zelf zijn stuk voor stuk top. Opnieuw een prima album van Senses Fail.

Beoordeling: 7,5/10
Releasedatum: 16 februari 2018
Platenlabel: Pure Noise Records

Deel dit bericht met je vrienden op WhatsApp:

U kunt meer van het nieuws op de bron lezen

Read More

Leif de Leeuw Band wint European Blues Award

De jonge talentvolle gitarist Leif de Leeuw won als aanstormend jong talent al tot tweemaal toe de Sena Young Talent Guitar Award (2009 en 2014). De muziek van de Leif de Leeuw Band laat zich niet makkelijk omschrijven maar kenmerkt zich door diverse invloeden, waaronder de blues. Zo kon het gebeuren dat zij eind 2014 de prestigieuze Dutch Blues Challenge award wonnen.

De band brengt veel meer smaken dan alleen de blues en heeft dit het afgelopen jaar met succes in zowel binnen- en buitenland tijdens hun vele optredens laten horen. Dat blues minnend Europa de Leif de Leeuw Band in haar hart heeft gesloten is inmiddels bevestigd en bekroond. Maandagavond heeft Euro Blues Awards bekend gemaakt dat zij met meerderheid van stemmen winnaar zijn geworden van de European Blues Award ‘best band 2015’.

Wij feliciteren De Leif de Leeuw Band met dit behaalde resultaat en kijken vol spanning uit naar hun nieuwe album die naar verwachting medio januari 2016 zal uitkomen.

U kunt meer van het nieuws op de bron lezen

Read More

Miss May I bewijst alles in huis te hebben in Melkweg

Miss May I bewijst alles in huis te hebben in Melkweg

Het is een druilerige dag wanneer Miss May I in Amsterdam speelt, samen met Currents, Void of Vision en Fit For a King. Op 20 januari staat de band ter promotie van de plaat “Shadows Inside” in Melkweg. Terwijl de Amsterdamse grachten alle kleuren vertonen tijdens het Amsterdam Light Festival, is het achter het Leidseplein tijd voor meer donkere sferen.

Stipt om zeven uur bijt het Amerikaanse Currents de spits af in een nog niet zo volle zaal. “Amsterdam, let’s get this shit down!“, roept frontman Brian Wille en de eerste rijen antwoorden met een luid gejuich. Met zijn debuutalbum “The Place I Feel Safest” is dit de eerste Europese tour voor Currents, maar daardoor is de show niet minder. Vooral de bassist, Dee Cronkite, is naast zijn spel druk met het entertainen van het publiek en het energiek meespringen op het ritme van de muziek. Tijdens “Delusion” komen de bezoekers wat meer los en zodra “Night Terrors” wordt ingezet ontstaat de eerste circlepit. De kenners zingen op bekende stukken mee en het is een mooi zicht om de hele band synchroon te zien headbangen. Een goede opwarmer, wat veel belooft voor de rest van de avond.

Tegen de tijd dat het vierkoppige Fit For a King aan de beurt is, staat de Oude Zaal van Melkweg al redelijk vol. Het is duidelijk dat de aanhang van de uit Texas afkomstige band goed vertegenwoordigd is. Vanaf de eerste noot van frontman Ryan Kirby ontstaat er een grote pit en de band slaagt erin om het energiegehalte in het publiek te laten stijgen, net als de temperatuur in de zaal. Ondanks dat het meest recente album uit 2016 stamt, worden tracks als “Shadows & Echoes“, “Dead Memory” en “Disease” zeer hartelijk ontvangen. De gitaarintro van “Cold Room” laat nog maar eens zien wat voor een muzikale talenten de band bezit. Ook al zitten de cleane vocals van bassist Ryan ‘Tuck‘ O’Leary er soms naast; het mag de pret niet drukken. Het is een optreden vol circlepits en geheadbang, en ook op het podium bruist het van de energie: O’Leary schopt, springt en draait in het rond. De loeizware breakdowns maken het helemaal af. Afsluiter “Pissed Off” is als de kers op de taart. Fit For a King mag zeker vaker terugkomen naar Nederland en dan hopelijk met een nieuw album op zak.

Zodra Miss May I de eerste tonen van “Lost In the Grey” laat klinken, gaat het publiek los en zingt iedereen keihard mee: “We’re hopeless, not helplessDe show staat bol van subdrops die door merg en been gaan. Tijdens “Deathless” is vooral de basdrum goed hoorbaar, alsof de zaal op springen staat. Niet alleen de vocals van frontman Levi Benton lopen gesmeerd, ook de cleane zang van bassist Ryan Neff is zeker benoemswaardig. Ondanks de wat langzamere nummers van de set, “Gone” en “Crawl“, die het tempo er ietwat uithalen, maakt het oudere, hardere materiaal van Miss May I dit ruimschoots goed. Denk hierbij aan “Masses of a Dying Breed” en “Forgive and Forget“. De nieuwe nummers werden meer dan goed ontvangen: bij “Under Fire” zong iedereen luidkeels “I will carry on“, inclusief alle bandleden en bij “My Sorrow” kwamen op verzoek van Benton alle telefoons en aanstekers tevoorschijn. “Swallow Your Teeth” is een van de pareltjes vanavond en niet alleen op muzikaal vlak: de naadloze aansluiting op “Hey Mister“, het springende publiek op de cadans van de muziek en de snoeiharde wall of death tegen het eind. Het mag geen verrassing zijn dat de set werd afgesloten met de titeltrack en dat als toegift de zaal nog eens op zijn kop werd gezet met “Relentless Chaos“.

Niet velen weten dat Miss May I zo een show kan neerzetten, maar het is hoog tijd dat dit naar buiten wordt gebracht. Dit optreden had alles: een opzwepende drumsolo, circlepits, een wall of death, strakke drumritmes, snelle gitaarriffs en bovenal twee gouden kelen die voor het perfecte contrast zorgden. Dit is zeker een aanrader!

Deel dit bericht met je vrienden op WhatsApp:

U kunt meer van het nieuws op de bron lezen

Read More